Wanneer je met een hogesnelheidstrein in Europa reist, ga je 300 of 320 km/u en dat vinden we snel. In Shanghai stappen passagiers van de Maglev aan boord voor een dagelijkse rit waarbij de trein 431 km/u bereikt in commerciële dienst. China houdt dit record en het verschil met de rest van de wereld is aanzienlijk.
Maglev van Shanghai: wat het betekent om dagelijks 431 km/u te rijden
De Maglev van Shanghai verbindt de internationale luchthaven van Pudong met het stadscentrum. De trein rijdt niet op klassieke rails: hij zweeft boven het spoor dankzij magnetische levitatie, wat de mechanische wrijving tussen de trein en de infrastructuur elimineert.
Verder lezen : Wie heeft het grootste vermogen onder de influencers in Frankrijk?
In de praktijk betekent dit een rit van slechts enkele minuten voor een afstand die een taxi in een goede halfuur aflegt. De topsnelheid die in commerciële exploitatie wordt bereikt, 431 km/u, maakt het de snelste trein ter wereld die toegankelijk is voor het grote publiek.
Dit record is geen cijfer dat tijdens een test op een afgesloten spoor is behaald. Het is de werkelijke snelheid die in de cabines wordt weergegeven, met passagiers aan boord, op een reguliere dienst. Voor alles over de snelste trein ter wereld moet je deze commerciële prestatie onderscheiden van testrecords, waarbij de omstandigheden heel anders zijn.
Ook interessant : Waarom de sitemap-pagina essentieel is voor het optimaliseren van de navigatie van uw site
Testrecords op rails: Frankrijk en Japan in de race
Het snelheidsrecord in commerciële dienst behoort toe aan China, maar de testrecords vertellen een ander verhaal. Frankrijk heeft het spoorweggebied gemarkeerd met de TGV, waarvan een trein 574,8 km/u heeft bereikt tijdens een test op de hogesnelheidslijn Oost-Europa in 2007. Deze prestatie blijft het absolute snelheidsrecord op conventionele rails (wiel-rail).
Japan werkt aan een technologie Maglev die verschilt van die van de Maglev van Shanghai. Het Chūō Shinkansen-project streeft naar een commerciële snelheid van 500 km/u tussen Tokio (Shinagawa) en Nagoya, en vervolgens Osaka. De Japanse tests hebben deze drempel al overschreden op het testtraject van Yamanashi.
Twee verschillende technische filosofieën
De wiel-rail technologie, die van de Franse TGV, de Duitse ICE of de klassieke Shinkansen, is gebaseerd op fysiek contact tussen het wiel en de rail. Deze technologie is tot het uiterste gedreven tijdens de Franse tests, maar de wrijving legt een fysieke limiet op die moeilijk te verleggen is.
De magnetische levitatie elimineert dit contact. De trein zweeft, letterlijk, boven het spoor. De Maglev van Shanghai maakt gebruik van een elektromagnetisch systeem (EMS), terwijl de Japanse Maglev steunt op een elektrodynamisch systeem (EDS) met supraconducterende magneten. De meningen verschillen over welke van deze twee benaderingen het beste langetermijnpotentieel biedt.
- Wiel-rail (TGV, klassieke Shinkansen, ICE): volwassen technologie, uitgebreid wereldwijd netwerk, commerciële snelheid begrensd rond de 350 km/u
- Maglev EMS (Shanghai): in gebruik sinds meer dan twintig jaar, commerciële snelheid van 431 km/u, maar netwerk beperkt tot één lijn
- Maglev EDS (Chūō Shinkansen, Japan): ontworpen voor 500 km/u in commerciële dienst, nog niet geopend voor het publiek
Reële commerciële snelheid: de ranglijst van landen in exploitatie
Naast de records is wat telt voor een reiziger de snelheid waarmee hij zich daadwerkelijk verplaatst. China domineert ook op dit gebied. Het hogesnelheidsnetwerk is het meest uitgebreide ter wereld, met lijnen waar treinen regelmatig 350 km/u rijden.
Het Chinese hogesnelheidsnetwerk is het grootste ter wereld. De verbindingen tussen Peking, Shanghai, Guangzhou of Wuhan worden verzorgd door treinen die commerciële snelheden handhaven die tot de hoogste ter wereld behoren op conventionele rails.
Waar staan Frankrijk en Japan
De Franse TGV rijdt in commerciële dienst met een maximale snelheid van ongeveer 320 km/u op de nieuwste lijnen. De Japanse Shinkansen bereikt vergelijkbare snelheden. Beide landen zijn pioniers geweest op het gebied van hogesnelheidstreinen, maar China heeft zijn voorgangers overtroffen in snelheid en netwerkvolume.
Spanje, Duitsland en Italië exploiteren ook hogesnelheidslijnen, met commerciële snelheden tussen 250 en 300 km/u, afhankelijk van de lijnen en de exploitanten.
Treinen van de toekomst: wie zou het Chinese record kunnen breken
De Japanse Chūō Shinkansen is de meest serieuze kandidaat om de Maglev van Shanghai van de troon te stoten. De verwachte commerciële snelheid van 500 km/u zou de huidige 431 km/u aanzienlijk overtreffen. Het project heeft echter vertraging opgelopen, onder andere door moeilijkheden bij het boren van tunnels in de Japanse Alpen.
China blijft niet stilzitten. Verschillende prototypes van de nieuwe generatie Maglev worden ontwikkeld, met nog ambitieuzere streef snelheden. De concurrentie tussen China en Japan vormt de toekomst van het zeer hogesnelheidsspoorvervoer.
- Japan (Chūō Shinkansen): doel 500 km/u in commerciële dienst, verbinding Tokio-Nagoya-Osaka
- China: prototypes van de nieuwe generatie Maglev in testfase, aangekondigde snelheden boven de 600 km/u
- Europa: geen Maglev-project, maar de SNCF ontwikkelt de TGV M, gericht op energie-efficiëntie en capaciteit in plaats van pure snelheid
De Europese benadering verschilt aanzienlijk. De TGV M, de volgende hogesnelheidstrein van de SNCF, heeft niet als doel een nieuw snelheidsrecord te vestigen. Het doel is om het energieverbruik te verlagen en het aantal zitplaatsen te verhogen. Frankrijk heeft ervoor gekozen om niet langer achter de km/u aan te jagen.
Het record van de snelste trein ter wereld in commerciële dienst behoort toe aan China met de Maglev van Shanghai en zijn 431 km/u. Japan zou de leiding kunnen overnemen als de Chūō Shinkansen zoals gepland in gebruik wordt genomen. Tot die tijd is het inderdaad op Chinese grond dat we elke dag het snelst rijden, met passagiers aan boord.